Adı Gül'dü Gülleri severdi en
çok Güldü mü güller açardı gül yüzünde Güllerle
bölüşürdü yalnızlığını Hep gül beklerdi sevdiğinden Bir
de "gül mevsimini" takvimlerden Bir gül kokusuna Bir
de "gül reçeline" dayanamazdı Hep güller kurutmuştu Hayatının
en hazin sayfalarında Hep gülerek büyütmüştü sevdasını Ve
her sabah Bir gül gibi bırakırdı tebessümünü sofraya Tıpkı
sımsıcak bir ekmek gibi Ahşap bir evin avlusunda Mis
kokulu gülleri derlerdi Ve bütün sırlarını sadece güllere
söylerdi Ne zaman bir haksızlık görse Kanayan bir
gül gibi Ahh bu dünyada Gülü gülle tartsalar derdi
Ne
okur ne yazardı Ağlasa gülleri sular Gülse
gülleri okşardı Ama ne zaman içli bir şarkı duysa Güllere
bakar uzun uzun dalardı
İşte öyle bir çiçekti Şiirimin
ucunda gülden bir kalemdi İşte o kadın Benim
annemdi.
Bir bilseniz Ne güller
yeşertti hayatın dikenlerinden Dökerek gözyaşını Ve
şimdi O güller süslüyor onun mezar taşını...
GÖZLER
KALBİN AYNASIDIR
Gönül bir aşk
yuvasıdır Ümit aşkın rüyasıdır Seviyorsun
hayır deme Gözler kalbin aynasıdır
Gözler
kalbin aynasıdır Yalan nedir bilmez
onlar Siyah, mavi, yeşil olsun Aşkı
inkar etmez onlar
Şiir gibi roman
gibi Okuyorum bak aşkını Öylece
bak gözlerime Çevirme hiç
bakışını
Gözler kalbin
aynasıdır Her bakışta bir söz vardır Acı
olsun tatlı olsun Orda kalpten bir iz vardır
Yağmur
gibi damla damla Seven gözler
konuşurlar Gözden kalbe bir yol gider Ayrılanlar
kavuşurlar
AŞKIMIZ
ESKİ BİR ROMAN
KALBİMDE ARAMA ESKİ YERİNİ SEN
GÖZÜMDEN AKAN SELE KARIŞTIN İSTESEM DE ARTIK SEVEMEM SENİ HASRET
RÜZGARINA YELE KARIŞTIN
SENİNLE AŞKIMIZ ESKİ BİR
ROMAN YANDI SAYFALARI KÜLÜDÜR KALAN SEVGİLİM, HER
ŞEYİM SENDİN BİR ZAMAN NE YAZIK SONUNDA ELE KARİŞTIN
KIRILAN
KALBİM VAR, DİNMEZ BİR KİNİM ÖMRÜNCE SÜRECEK AŞKA YEMİNİM KAVUŞMAK
İMKANSIZ ARTIK SEVGİLİM DÖNÜŞÜ OLMAYAN YOLA KARIŞTIN
ŞAİRLER
AĞLAMAZ Farzet ki bu aşkı yaşamadık seninle Farzet
ki hiçbir geceyi paylaşmadık ikimiz Farzet ki saçlarını bile
hiç okşamadım
Hadi git gözlerime baka baka git Hadi
git hayatımdan çıka çıka git Hadi git yüreğimi yaka yaka git Şairler
ağlamaz gülüm, şairler ağlamaz
Farzet ki
unutulmuş bir şairim köşe başında Farzet ki hiçbir şiirimi
sana yazmadım Farzet ki hiçbir şarkımda adını bile anmadım
Hadi
git sevdiğimi bile bile git Hadi git bir kaleme sile sile git Hadi
git hiç üzülme güle güle git Şairler ağlamaz gülüm, şairler
ağlamaz
Farzet ki bir kum tanesiyim sahilde Farzet
ki bir çakıl taşıyım yol kenarında Farzet ki boş bir kibrit
kutusuyum ellerinde
Hadi git üzerime basa basa
git Hadi git umutları asa asa git Hadi git hiç
konuşma susa susa git Şairler ağlamaz gülüm, şairler ağlamaz
Farzet
ki yokum artık Farzet ki öldüm Farzet ki isimsiz
bir mezarım dağ başında
Hadi git saçlarından bir
tel bırakmadan git Hadi git avucumda bir el bırakmadan git Hadi
git baş ucumda bir gül bırakmadan git Şairler ağlamaz gülüm,
şairler ağlamaz.
Ben Seni Sevdikce
Varım!
Hep ertelenen bir an, hiç
yaşanmamaya mahkumdur.
Düşlerin bekleyişini
yalnızca bir hüsran karşılayacaktır.
Mevsimleri
sayarsak, ömür baharsız tükenir gider.
Sevdiğinizi
bulmak ya da bulduğumuzu sevmek tercihi en zor olan iki seçenektir bu
sınavda...
Boşuna akan ırmaklar mı var
yüreğimizde, sebepsiz mi coşkun bir denizde maviye hasretliğimiz?
Ufukta
görünen o ki, mutluluk tek kişiliktir aslında.
Karşımızdakinin
çabasına ihtiyacı yoktur mutluluğun.
Aşkın da
sevdiğin kadar büyüktür, sevdiğin sürece meydan okur dünyaya.
Hasretle
beklenen gelmez hiçbir zaman, o hasreti yalnız tüketirsin.
Karşılık
bulmuyorsa sevda, umut değil, kendini hükümdar sanan köleler üretir,
dönemezsin.
Ama boşa geçmemiştir dolan vakit.
Heba olan şiirlerin de değildir.
Türkülerin
diliyle yas tuttuğun geceler, sırdaşlığını hiç terk etmez.
Kıymetini
bilmediğin kır çiçekleri yeniden açar, o gül solarken.
Ayrılanlar
yıllar geçse de üstünden, hep aynı acıyı çeker.
Ama
yollar hiç bitmez. Sonuna geldiğin, zannettiğin yerler birer duraktır
aslında.
Ve sen yolculuğunu gönüllü olarak
bitirmişsindir o durakta.
Güneş hep geç kalırmış
gibi gelir, sen bir havada mevsimlecaktır belki.
Hep
bir umutla beklenirken sevda habercisi, yüreğini teselli etmek de sana
düşer.
Her şeye rağmen ürkütmesin seni bu
sevdanın ateşi.
Her yangın önce başladığı yeri
yakar.
Sana küçük kendime büyük gelen yüreğimde,
yıllar geçse de senin adın yazar.
Ve bil ki
sevdiğim, uslanmaz ruhum yaşadıkça seni sever, seni sevdikçe yaşar.
ALLAH
KAHRETSİN Bu böyle sürüp gitmeyecek biliyorum Bir
sabah bir dilencinin avuçlarına bırakacağım kalbimi Kim ne
derse desin Tahammülüm kalmadı artık Bıktım seni
sensiz yaşamaktan Nasılsa döneceğin yok senin Çıldıracağım
bu gidişle Allah kahretsin!... Durup durup
seninle gezdiğim yerlerde dolaşıyorum Sanki köşe başından
sen çıkacaksın Sanki duraklarda beni bekliyorsun Geçen
gün birine rastladım aynı sokakta Saçları sen, gözleri sen,
kaşları sen, Koştum heyecanla peşinden Ve
hayatımda ilk defa Bir tokat yedim senin yüzünden Allah
kahretsin!.. Dünya ateşler içinde Savaşlar almış
başını gidiyor Afrika'da insanlar açlıktan ölüyor Bense
bu gidişle sensizlikten ölüceğim Umurunda mı senin? Kimbilir
hangi cehenmem desin? Allah kahretsin!... Hangi
masaya otursam Senin sevdiğin içkiyi koyuyorlar önüme Vazomda
senin sevdiğin çiçekler Ve dudaklarımda hep senin sevdiğin
şarkılar Senin doğum günlerini kutluyorum senden habersiz Ve
her sabah dualar ediyorum mutluluğun için Ne yapsam, ne
etsem, nereye gitsem Ecel gibi peşimdesin Allah
kahretsin!... İşte böyle sevda benimkisi Bu
zamanda bu devirde Haklısın adam olacağım yok benim En
güzeli artık son vermek bu hayata En korkunç uçurumlara
bırakmak kendimi Ya da en yüksek tepelerden En
uçsuz bucaksız denizlere bırakmak bedenimi Ama içimde sen
varsın Ya sana bir şey olursa Allah kahretsin!...
ADINI
HAS RET KOYDUM
Adını hasret koydum Geleceğin
yok senin Gittiğin o yerlerden Döneceğin yok
senin
Toprak oldum yolunda Neler
çektim uğrunda Pişman ettin sonuda Bileceğin yok
senin
Ümit olsun içime Işık olsan
geceme Yağmur olsan bahçeme Yağacağın yok senin.
Ağıt
yaksam dilime Roman yazsam halime Ellerini elime Vereceğin
yok senin
Vazgeçtim artık senden Söyle
ne gelir elden Ayrılığı gönülden Sileceğin yok
senin.
Anla Ki
Bahcende
cicekler soldugu zaman, Gökteki bulutlar doldugu zaman, Yagmurlar
sel olup aktigi zaman, Anla ki bir tanem ben agliyorum.
Sözlerin
bir gün olursa yalan, Hasretin kalacak bana hatiran, Sevenleri
kolkola gördügün zaman , Anla ki bir tanem ben agliyorum.
Güllerden
güzelsin güldügün zaman, Kalbimde kaniyor actigin yaran, Mezarimda
otlar bittigi zaman, Anla ki birtanem ben agliyorum.
AFFEDILMEYEN
Bilmeyeceksin Ne düsündügümü Ne
hissettigimi Affetmeyecegimi Bilmeyeceksin Dumanlar
basimin üstünde halka halka oldugunda Aklima geldigini Her
aklima gelisinde Yine bir deprem yeri oldugumu Affedilmeyecegini
Bilmeyeceksin
